Zwarte grond en rechte lijnen

Het veldwerk is begonnen. Net zoals tuinders de mulchlaag of bodembedekking wegnemen, verdween op het veld ook het winterdekentje. Het directe zonlicht warmt de bodem op en ik kan bedden vormen.

Ik heb het ook het veld nog eens goed uitgemeten. Hier en daar ben ik een beetje opgeschoven. De stroken waar gras stond zijn moeilijk om ‘proper’ te krijgen. En ik had schrik dat de Japanse haver, wat een soort stro achter laat, niet goed ondergewerkt zou kunnen worden, maar dat is prima gelukt. Dat kan dus zonder zorgen opnieuw gebruikt worden op de plekken die leeg komen. Maar wat een tegenstrijdigheid: de natuur  houdt de grond graag bedekt en is frivool in haar vormen, terwijl voor mij  zwarte grond en rechte lijnen toch ook aantrekkelijk zijn.

Boeren is trouwens meer vooruit denken dan ik ooit besefte. Ik denk al aan wat ik ga doen op plekken die leeg komen, maar nu veel concreter: wanneer moet je wat en hoeveel planten om bij de start te kunnen oogsten ? De groenten laten zich niet plannen, dus het zal altijd wat gokken blijven. Maar toch, met enige trots, de eerste plantjes zitten in de grond !  En door het uitmeten krijg ik ook zicht op waar er nog ruimte is- voor frivoliteit, voor fatsoenlijke opslagruimte, of voor toekomstplannen…

Na de winterrust dus terug vollen bak op het veld aan’t werk en dat doet deugd. Het vooruitzicht van zoveel lekkers en gezelligheid, dat is voorpret zeker ?