Ongewoon gewoon

Een stormachtige februari, natte maart en droge april. De start van het jaar is al op veel vlakken uitdagend geweest. De impact van het weer op de boerenstiel is zo groot dat het bijna onvermijdelijk is om het er niet over te hebben. Net zoals de impact van dat andere onderwerp op ieders leven. Verlangen jullie ook zo naar normale omstandigheden?

Na al die uitschieters voelt zelfs het gewone ongewoon: het kan nog vriezen tot aan de ijsheiligen! Deze oude wijsheid dwingt tot matiging en geduld. Even wennen, zo in de rush van het voorjaar. Ik zou willen dat alles goed vooruit gaat maar de planten staan even stil. Andere planten moeten nog even in de wat warmere tunnelserre wachten vooraleer ze naar buiten mogen. Ik hoopte nu ongeveer met de oogst te kunnen starten, maar ik heb besloten dit toch nog een beetje uit te stellen. Dat heet dan ‘volgens de seizoenen’ zeker ?

Ondertussen hoor ik van collega’s dat de mensen goed de weg vinden naar het veld nu er meer thuis gekookt wordt. Voor een aantal groenten is het eenvoudig om plantgoed bij te bestellen om extra te planten, waar het niet kan zullen we het doen met wat er is. Extra planten betekent ook extra werk, en ik extra blij met de helpende handen die ik dit voorjaar heb. Bovendien worden we ook steeds meer ervaren in het gebruik van de nieuwe plantmachine- die komt nu goed van pas.

Wie ook al goed de weg naar het veld vindt: kauwen. Ze volgen de tractor bij de grondbewerkingen, op zoek naar wat lekkers. Voorzichtig hoop ik dat ze ons helpen met de emelten op te ruimen. Deze larven van de langpootmug zitten vooral in de extra stukken grond die ik in gebruik genomen heb en vorig jaar grasland waren. Verder ook al opvallend veel lieveheersbeestjes, waarvan de larven dan weer super geliefd zijn door tuinders, als opruimer van andere insecten. Ook voor hen mag het ‘seizoen’ losbarsten !